απόδημος Έλληνας

Archive for the ‘βία’ Category

Μεσα μπαινουν μονο οι εμποροι, ολοι οι αλλοι ειναι ελευθεροι να κανουν οτι θελουν

Posted by apodimosellinas στο 07/10/2011

Ελεύθερος ο αστυνομικός που χτύπησε τη φωτορεπόρτερ

Λίγη ώρα κράτησαν τα τυπικά για τον αστυνομικό ο οποίος γρονθοκόπησε τη φωτορεπόρτερ Τατιάνα Μπόλαρη. Με σχετική εισαγγελική εντολή αφέθηκε ελεύθερος.

Ελεύθερος με εντολή εισαγγελέα, αφέθηκε ο αστυνομικός ο οποίος νωρίτερα είχε συλληφθεί για την επίθεση σε βάρος φωτορεπόρτερ της Ευρωκίνησης.  Στο βαθος διακρινεται ο αλλος δημοσιογραφος με το κοκκινο μπλουζακι που του ανοιξαν μετα το κεφαλι μαλλον για να δουνε τι εχει μεσα.

Advertisements

Posted in Σύνταγμα, βία | Leave a Comment »

Που εχεις εξαφανισθει ρε συ υπουργε προστασιας του αλητη

Posted by apodimosellinas στο 06/10/2011

ΜΗΠΩΣ ΣΤΗΝ ΛΥΚΑΒΗΤΟΥ 5 ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΞΕΝΟΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΑΤΟ ΠΕΝΗΝΤΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ ΓΥΡΩ ΣΑΣ ΝΑ ΣΑΣ ΦΥΛΑΝΕ, ΟΥΣΤ ΡΕΕΕΕΕΕΕ ΧΟΥΝΤΟΦΑΣΙΣΤΑ.

Posted in βία | Leave a Comment »

ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΜΕ ΣΤΟΛΗ……….

Posted by apodimosellinas στο 29/09/2011

Τα ΜΑΤ θέλανε να φύγουμε από το πεζοδρόμιο» συνεχίζει ο κ. Βρεττάκος. «Να μας διώξουν. Ετρεξαν κατά πάνω μας. Μας φώναζαν, έβριζαν και με τις ασπίδες τους άρχισαν να μας σπρώχνουν βίαια. Χτύπησαν την κόρη μου με την ασπίδα στη γνάθο. Αυτή άρχισε να κλαίει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Σύνταγμα, βία | Leave a Comment »

Εγώ ήμουν η «αυγοβόλος»

Posted by apodimosellinas στο 28/09/2011

Την Κυριακή πέρασα οχτώ ώρες στο κρατητήριο λόγω αυγοβολής! Και ο κ. Όθωνας που κατ’ εξακολούθηση πνίγει το Σύνταγμα στα χημικά δεν έχει περάσει ούτε μία ώρα στο κρατητήριο για πρόκληση σωματικής και ψυχικής βλάβης σε βάρος χιλιάδων πολιτών που διαδηλώνουν ενάντια στην ψήφιση μέτρων και νόμων που υποβαθμίζουν περαιτέρω τη ζωή, την εργασία και την αξιοπρέπειά τους. Χημικά που αποδεδειγμένα έχουν κριθεί καρκινογόνα και απαγορεύονται σε καιρό πολέμου, επιτρέπονται σε καιρό ειρήνης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ακτιβισμός, βία | Leave a Comment »

H ιστορία μιας «παράπλευρης» σύλληψης

Posted by apodimosellinas στο 06/09/2011

Συνέντευξη Μ. Προδρόμου στον Π. Παπαθανασίου

(πρώτη δημοσίευση: journalism.gr)

Tι μπορεί να σου συμβεί στην Ελλάδα του 2011, αν βρεθείς την λάθος στιγμή, στο λάθος μέρος και με τη λάθος εμφάνιση; Όταν η λάθος στιγμή είναι κατά τη διάρκεια μαρμαροπολέμου μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας. Όταν το λάθος μέρος είναι το κέντρο της Αθήνας. Και όταν η λάθος εμφάνιση περιλαμβάνει μαλόξ στο πρόσωπο, σακίδιο στην πλάτη και ποδήλατο.

Η απόσταση από την ελευθερία ως τα κρατητήρια της ΓΑΔΑ είναι υπόθεση λίγων λεπτών. Αρκεί να έχεις την ατυχία να γίνεις αντιληπτός από δύο-τρεις άνδρες της αστυνομίας που ψάχνουν για βολικούς υπόπτους. Για να μην πούμε ενόχους.

 

διαβάστε περισσότερα εδώ: http://parallhlografos.wordpress.com/2011/09/06/m%ce%b9%cf%87%ce%ac%ce%bb%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b4%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b7-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1-%ce%bc%ce%b9%ce%b1%cf%82-%c2%ab%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac/

Posted in Σύνταγμα, ακτιβισμός, βία, επικαιρότητα | Leave a Comment »

Bloggers, είσαστε όλοι μαλάκες.

Posted by apodimosellinas στο 09/07/2011

Μα το παραδεχόμαστε, αρχιμαλάκα μας, εμείς δεν έχουμε πατέρα βουλευτή, δεν είμαστε από χωριό αλλά από το Κολωνάκι, εμείς δεν έχουμε πόρσε ούτε σπίτι με ασανσέρ να την ανεβάζουμε, στον τέταρτο όροφο, εμείς δεν χωρίσαμε @@ την γυναίκα μας, εμείς δεν σκύψαμε στο σύστημα, αρχιμαλάκα, άρα έχεις δίκιο, είμαστε μαλάκες, αλλά άνθρωποι, αρχιπαλιομαλάκα, ΟΥΣΤ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ ΑΡΧΙΡΕΜΑΛΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.

Posted in βία | Leave a Comment »

Η ώρα της Δικαιοσύνης για την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ.

Posted by apodimosellinas στο 08/07/2011

Μετά τις αποκαλύψεις της ηλεκτρονικής εφημερίδας zougla.gr για τη δράση της φυσικής ηγεσίας της αστυνομίας, κατά τη διάρκεια των πρόσφατων επεισοδίων, που είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό μεγάλου αριθμού συνανθρώπων μας από απαγορευμένα ασφυξιογόνα και ξυλοδαρμούς, αναμένεται η αντίδραση της Δικαιοσύνης.

Εάν η εισαγγελική έρευνα που διετάχθη για την ανεύρεση και παραδειγματική τιμωρία των υπαιτίων δεν είναι πομφόλυγας, θεωρείται περισσότερο από βέβαιον ότι οι αρμόδιοι εισαγγελείς θα ζητήσουν να τους παραδοθούν οι επίμαχες συνομιλίες του κέντρου επιχειρήσεων της αστυνομίας στη Γ.Α.Δ.Α., από τις οποίες μπορεί να αποδειχθεί ότι ομάδα αξιωματικών είχε επισημάνει εγκαίρως την ανάγκη αποκλεισμού του μπλοκ των όποιων «μπαχαλάκηδων» παρακρατικών, που είχαν προθέσεις να επιτεθούν και να δημιουργήσουν επεισόδια, προκειμένου να μην εισέλθουν στην περιοχή των πολιτών που διαδήλωναν μαχητικά μεν, αλλά ειρηνικά μπροστά από το ελληνικό Κοινοβούλιο.

Αντ’ αυτού, η τακτική που ακολουθήθηκε, με εντολή της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ., ήταν διαμετρικά αντίθετη από τις επισημάνσεις των έμπειρων αξιωματικών, με αποτέλεσμα το συγκεκριμένο μπλοκ να οδηγηθεί έντεχνα μέσα σε ανυποψίαστους πολίτες, για να ακολουθήσουν, πάντοτε με τη αρωγή ζηλωτών και προβληματικών ανδρών των ΜΑΤ, τα γνωστά βίαια, απάνθρωπα και απαράδεκτα για δημοκρατική χώρα έκτροπα.

Είναι προφανές ότι μόνο δύο λόγοι μπορούν να δικαιολογήσουν την αστοχία της αστυνομίας να περιφρουρήσει την ασφάλεια των πολιτών και του κέντρου της πρωτεύουσας.

Ο ένας είναι καθαρά υπηρεσιακός. Η ύπαρξη ανίκανων και μη μάχιμων αξιωματικών που προωθούνται στα ύπατα αξιώματα ελέω πολιτικής ή άλλης συγγένειας, μέσα από τις γνωστές πελατειακές σχέσεις, είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το έλλειμμα παραμένει πολλές φορές αόρατο, εξαιτίας της δράσης κατώτερων στελεχών, τα οποία σε ώρα κρίσης επωμίζονται την ευθύνη, προκειμένου να διευθύνουν τις δύσκολες επιχειρήσεις και τη «βρόμικη» δουλειά.

Ο άλλος είναι καθαρά πολιτικός. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το κυβερνητικό συμφέρον υπερέχει του δημοσίου περιέργως και έτσι, αντί να προστατευθούν οι πολίτες, προστατεύονται οι κυβερνώντες και ενίοτε οι τύραννοι.

Η Δικαιοσύνη οφείλει ως εκ τούτου, εν μέσω της αφόρητης για τον ελληνικό λαό οικονομικής κρίσης, όχι μόνον να μην επιτρέψει σε αυτά τα κατάλοιπα της κρατικής παρακμής, που συγκυριακά φέρουν το εθνόσημο και τη φυσική εξουσία, να ασκούν με τέτοιο τρόπο τα καθήκοντά τους, αλλά να τα τιμωρήσει παραδειγματικά, λυτρώνοντας την υπόσταση της συντεταγμένης Πολιτείας από το όνειδος των πράξεων των οργάνων της.

Είναι αυτονόητο ότι το αυτό πρέπει να ισχύσει και για την πολιτική ηγεσία της αστυνομίας, εάν προκύψουν ανάλογες ευθύνες.

 

zougla.gr

Posted in βία | Leave a Comment »

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ:«Πρόλαβα να ακούσω πριν πέσω: Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία»

Posted by apodimosellinas στο 06/07/2011

Πραγματικά συγκλονίζει η μαρτυρία που έδωσε στον Εξάντα, ο Μανώλης Κυπραίος, ο δημοσιογράφος που έμεινε ανάπηρος από την ωμή βία που ασκήθηκε εναντίον του από τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, την ώρα που κάλυπτε την απεργιακή κινητοποίηση στις 15 Ιουνίου.Όπως περιγράφει ο ίδιος, με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που κάνουν τον κάθε ένα από εμάς να απορεί και να αναρωτιέται γιατί τόση αναίτια βία, άνδρας των ΜΑΤ πέταξε μια χειροβομβίδα κρότου λάμψης σε απόσταση αναπνοής από το κεφάλι του.Αυτό έγινε μάλιστα, αφού ο ίδιος  είχε δηλώσει τη δημοσιογραφική του ιδιότητα και είχε ως αποτέλεσμα να χάσει την ακοή του και στα δύο αυτιά!

 «Ήταν κάπου 9 το πρωί στις 15 Ιουνίου, όταν έφτασα με το μετρό στο Σύνταγμα. Αποφάσισα να μη βγω στον κεντρικό χώρο της πλατείας, αλλά στην έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας. Βγαίνοντας στο πεζοδρόμιο, είδα στη Βασιλίσσης Σοφίας κάτι που με «πάγωσε».

Ένα σιδερένιο τείχος. Ένα τείχος που όμοιό του είχα δει να στήνουν οι πάνοπλοι ισραηλινοί στρατιώτες απέναντι από τους άοπλους Παλαιστινίους αμάχους.Αμέσως ένα προαίσθημα ανησυχίας και ενδόμυχα ένας φόβος, αν θέλεις, με κυρίεψε. Αυτοί τη φορά είναι αποφασισμένοι για όλα είπα μέσα μου.Αυτό με έκανε να είμαι πιο προσεκτικός και πιο επιφυλακτικός. Ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να ξεσπάσει η «φωτιά».Οι απλοί έλληνες πολίτες που βρίσκονταν εκεί, ήταν και αυτοί προβληματισμένοι με τους αστυνομικούς «ρόμποκοπ» όπως τους ονόμαζαν κοροϊδευτικά, λόγω των ειδικά ενισχυμένων στολών που φορούσαν.

Η ώρα περνούσε όταν ξαφνικά βρισκόμενος στο τέλος της πλατείας Συντάγματος, άρχισε ομοβροντία χημικών, δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου λάμψης. Μαζική και χωρίς στόχευση. Ο κόσμος πανικόβλητος έτρεχε να κρυφτεί. Και εγώ μαζί τους σε μια γωνιά, Μητροπόλεως και Φιλελλήνων. Με το ένα χέρι το κινητό για να μεταδίδω με το άλλο την φωτογραφική μηχανή. Τα λεπτά ατελείωτα και μαζί το κλάμα και η δυσφορία στην αναπνοή. «Θα αντέξεις» έλεγα στον εαυτό μου δίνοντας κουράγιο. Βλέπω μέσα από την στοά του υπουργείου Οικονομικών πίσω από τα ΜΑΤ να βγαίνουν κουκουλοφόροι με καδρόνια στα χέρια. «Πάγωσα».Αυτό δεν πρέπει να το χάσω είπα.Μα ξαφνικά μπροστά μου σωριάζεται ένας ηλικιωμένος. Δεν το σκέφτηκα ούτε στιγμή. Μαζί με κάποιους άλλους συμπολίτες μας, τον σηκώσαμε και τον πήγαμε στο πρόχειρο ιατρείο στην πλατεία.Βλέποντας, θυμήθηκα τα πρόχειρα νοσοκομεία εκστρατείας που είχα δει στο Κόσοβο. Πραγματικά πεδίο μάχης μέσα στην πρωτεύουσα της χώρας μου. Της Ελληνικής Δημοκρατίας.Συνέχισα. Αυτή τη φορά τα επεισόδια γίνονταν Φιλελλήνων και Ξενοφώντος. Με μεγαλύτερη ένταση. Χωρίς κουκουλοφόρους.Τα ΜΑΤ έριχναν αδιάκριτα και αναίτια χειροβομβίδες κρότου λάμψης και χημικά. Το ίδιο σκηνικό. Κανένα έλεος σε κανέναν. Τα ΜΑΤ χτυπούσαν με τα κλομπ ό,τι κινιόταν. Μια φρενίτιδα οργής και βίας. Σαν κοπάδι καρχαριών.Αυτό με έκανε να μπω στις αρχές μιας στοάς επί της Φιλελλήνων, να μεταδίδω και να τραβώ φωτογραφίες από εκεί.

Αυτό ήταν το μοιραίο λάθος μου. Οπισθοχωρώντας μια ομάδα των ΜΑΤ, ο διμοιρίτης με ρωτάει γιατί τραβάω φωτογραφίες.Και ξέροντας τη διαδικασία του λέω είμαι δημοσιογράφος και τουδείχνω την ταυτότητα της Ενώσεως Συντακτών. Μάταια. Αυτό τον εξόργισε.Αφού με στόλισε σε «άψογα γαλλικά»,με δείχνει με το δάκτυλο σε έναν από την ομάδα του. Κατάλαβα πως κάτι θα γινόταν. Αλλά πίστευα πως το πολύ-πολύ να εισέπραττα καμία «βουρδουλιά».Όχι. Ο ευτραφής άνδρας των ΜΑΤσε κλάσματα δευτερολέπτων πετάει μπροστά μου μια χειροβομβίδα κρότου-λάμψης.Όταν η προβλεπόμενη απόσταση έκρηξης είναι 50 μέτρα, καταλαβαίνετε τι έπαθα όταν η έκρηξη έγινε στους 50 πόντους.Ένιωσα όλο το σώμα μου να τινάζεται, πέφτω μέσα στην στοά και για δευτερόλεπτα νόμιζα πως ήμουν νεκρός.Λίγο μετά ένιωσα χέρια να με σηκώνουν και θολά να προσπαθώ να τους δω. Δεν μπορούσα όμως να τους ακούσω.Ήταν ο Γιώργος, ο Τάκης, η Μαρία, η Κωνσταντίνα, ο Νίκος και ο Πρόδρομος, όπως έμαθα μετά. Ζαλισμένος και λουσμένος με λίτρα νερού, προσπαθούσα να συνέλθω.«Πρέπει να φύγεις να πας στο νοσοκομείο» μου έλεγαν με νοήματα.Κατάλαβα πως έπρεπε να το κάνω αμέσως.Με δυσκολία άρχισα να ανεβαίνω την Φιλελλήνων. Για να κατευθυνθώ προς το Ζάππειο και μετά στον Ευαγγελισμό, πεζός.Μαζί και δεκάδες άλλοι απλοί πολίτες, κάποιοι από αυτούς με τα παιδιά τους που προσπαθούσαν να διαφύγουν.Εκεί όμως μας περίμενε μια δεύτερη μεγάλη έκπληξη.Μια ομάδα δειλών (ας μου επιτραπεί η έκφραση) της «Ομάδας Δέλτα» με μηχανές μας περικυκλώνει, όπως οι Ινδιάνοι τη μονάδα του στρατηγού Κάστερ.Άρχισαν να μας βρίζουν και να μας χτυπούν. Προσπαθώντας να καλύψω έναν άγουρο έφηβο, ήταν δεν ήταν 15 ετών, δέχθηκα απανωτά χτυπήματα στη μέση και τα πόδια, με τις μηχανές να έρχονται επάνω μας με φόρα και μερικά μέτρα πριν από εμάς οι οδηγοί τους να φρενάρουν απότομα.Κανονικός τραμπουκισμός και «νόμιμη» βία.Χωρίς ακοή, χτυπημένος και να σφαδάζω από τους πόνους έφτασα στον «Ευαγγελισμό». Όμως δεν εφημέρευε και έπρεπε να πάω στον «Ερυθρό».Στην κατάσταση που ήμουν, ούτε ένα ασθενοφόρο δεν υπήρχε να με μεταφέρει…

Έφτασα με μεγάλη δυσκολία στον Ερυθρό. Οι γιατροί και το προσωπικό της κλινικής ΩΡΛ και οι παθολόγοι ήταν το λιγότερο άψογοι.Πέρασα δέκα εφιαλτικές ημέρες προσπαθώντας να σώσουν οι γιατροί την ακοή στο δεξί αυτί, πρωτοστατούντος του καθηγητή κ. Βαθυλάκη. Δυστυχώς όμως η ζημιά ήταν πολύ μεγάλη.

Είχε επέλθει πλήρης κώφωση και στα δύο αυτιά. Είχε καταστραφεί πλήρως το βασικό όργανο ακοής ο κοχλίας και στις δύο πλευρές του κεφαλιού.


Ήμουν κωφός…


Οι αστυνομικοί των ΜΑΤ είχαν κάνει καλά τη δουλειά τους. Άφησαν ανάπηρο έναν πολίτη. Και αυτός ήμουν εγώ.


Ο ευαίσθητος και δημοκράτης υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χ. Παπουτσής δεν καταδέχθηκε ούτε μια συγνώμη να ζητήσει. Ούτε φυσικά ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. κ. Λ. Οικονόμου.


Θα σκέφτηκαν πως ανήκω στις «παράπλευρες απώλειες». Και στα ολιγαρχικά καθεστώτα δεν υπάρχει «συγνώμη» αλλά το: «καλά να πάθεις».


Νομίζω όμως πως ακόμα το πολίτευμά μας ονομάζεται Δημοκρατία.

Τώρα καλούμαι να ζήσω διαφορετικά. Μια διαφορετική ζωή, χωρίς ακοή, με κατεστραμμένα το μέλλον και τα όνειρά μου από τη μανιακή βία των ΜΑΤ, που ένας Θεός ξέρει τι εντολές είχαν.

Τουλάχιστον πρόλαβα να ακούσω πριν πέσω, το: «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία»…»

Posted in βία, επανάσταση, επικαιρότητα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ημέρα Συντάγματος 35-36 β΄

Posted by apodimosellinas στο 30/06/2011

Το διήμερο: Εντυπώσεις και γεγονότα

Το real-democracy.gr τόσο καιρό ποτέ δεν έχει εκφέρει γνώμη. Πάντα από το πόστο της ενημέρωσης του κινήματος κανείς από όσους προσφέρουν εδώ δεν έχει εκφέρει γνώμη ή άποψη είτε με άρθρο είτε στο φόρουμ. Με το μόνο που ασχολούμαστε είναι με την καλή λειτουργία του ιστότοπου και με την αναβάθμιση των υπηρεσιών προς εσάς. Το real-democracy γεννήθηκε για το κίνημα. Ζει μέσα στο κίνημα. Και βέβαια έχει άποψη γιατί αποτελείται από απλό κόσμο σαν όλους εσάς. Πολίτες κι εμείς αυτού του κόσμου ενδιαφερόμαστε, νοιαζόμαστε, προσπαθούμε, προσφέρουμε.

Από εχθές όλα τα παιδιά του ιστότοπου ήταν έξω. Εκεί ήταν πάντα η θέση μας και πάντα εκεί θα είναι. Μαζί σας! Αφήσαμε την ενημέρωση στο Σύνταγμα λοιπόν και ανεβήκαμε και εμείς πλατεία να διαμαρτυρηθούμε να φωνάξουμε να χειροκροτήσουμε. ‘Οταν φτάσαμε όλα ήταν εκπληκτικά. Ο κόσμος πολύς. Χορός κέφι τραγούδια. Πορείες με μοτοσυκλέτες έφταναν. Χαρούμενο κλίμα! Ο κόσμος χειροκροτούσε. Η ελπίδα τα όνειρα ζωντανά! Όλοι σε πηγαδάκια μιλούσαν αντάλλαζαν απόψεις, διαφωνούσαν, συμφωνούσαν αλλά πάντα σε τόνο φιλικό και με καλή διάθεση! Πολίτες όλων των ηλικιών! Ήταν εκπληκτικό! Όσα προβλήματα και αν έχουμε όλα μένουν πίσω στον δρόμο στην πλατεία στο πεζοδρόμιο! Γιατί απλά είμαστε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!

Ξαφνικά μερικοί πέταξαν μερικά μπουκάλια νερό. Πολίτες με προβλήματα καθημερινά που δεν μπορούν να αντέξουν άλλη πίεση από τράπεζες, πολιτικούς, κυβέρνηση. Άνθρωποι είναι πάνω από όλα και πόσο να αντέξουν; Πόσο να αντέξει ένας Πατέρας μία Μάνα αν δεν μπορεί να πάρει στο παιδί τους τα βασικά; Ένα τετράδιο για το σχολείο, 2-3 κουτιά γάλατα, ένα ρούχο, ένα παιχνίδι; Πόσο να αντέξει ένας εργαζόμενος που χάνει την δουλειά του; Πόσο να αντέξει ένα νέο παιδί που δεν έχει δουλειά; Όλα αυτά δημιουργούν μία πίεση λίγο δικαιολογημένη. Εμείς όλοι στην πρώτη γραμμή συνιστούσαμε ψυχραιμία. Τα καταφέραμε μαζί με άλλους πολίτες.

Αλλά οι δυνάμεις καταστολής είχαν άλλη άποψη. Έπεσαν τα πρώτα δακρυγόνα. Κόσμος έτρεχε ούρλιαζε φώναζε. Ένα τεράστιο »γιατί;» υψωνόταν στον αέρα. Αυτό το ερώτημα έμεινε αναπάντητο. Από το πουθενά και από πίσω μας έφευγαν πέτρες. Φωνάζαμε να τους απομονώσει ο κόσμος! Μάταια! Τα δακρυγόνα βροχή! Χωρίς έλεος! Γυναίκες, παιδιά, τα προστατεύαμε όπως μπορούσαμε και βοηθούσαμε. Ο κόσμος έτρεχε έπεφτε τους βοηθούσαν οι διπλανοί τους. Εμείς φωνάζαμε συνέχεια »Παιδιά όλοι μπροστά…. Ελάτε εδώ είμαστε!». Μερικοί μας άκουσαν και άρχισε πάλι ο κόσμος να μαζεύεται. Τα πράγματα κάπως ηρέμησαν. Και οι πέτρες σταμάτησαν. Αλλά ύστερα από λίγο ΑΝΑΙΤΙΑ άρχισαν πάλι τα δακρυγόνα! Αυτή την φορά όσο και να θέλαμε δεν μπορούσαμε να κάτσουμε. Ο κόσμος πάνω από τα σκαλιά έφυγε. Μείναμε μόνοι μας. Καθήσαμε όλοι και δεν μιλούσαμε. Όχι απογοητευμένοι! Απλά αναρωτιόμασταν γιατί; Όπως εσείς!

Αποφασίσαμε να φύγουμε και να επιστρέψουμε την άλλη μέρα (Σήμερα 29-06) με πιο πολύ κουράγιο και αποφασισμένοι. Αποφασισμένοι να διεκδικήσουμε αυτά που μας χρωστάνε. Όνειρα και ελπίδες. Απλοϊκά πράγματα.

Πήγαμε σήμερα λοιπόν. 11 η ώρα ήμασταν εκεί. Κόσμος πήγαινε και ερχόταν χαρούμενος πάλι. Αλλά και με καχυποψία μήπως γίνει κάτι από επεισόδια όπως το χθεσινό βράδυ. Τους ηρεμούσαμε και με τα κινητά μας ειδοποιούσαμε όλα τα γκρουπ στο facebook να κατέβει ο κόσμος κάτω! Ήταν κάτι μαγικό! Δεν έχουμε λόγια να το περιγράψουμε! Όσο κράτησε ήταν το όνειρο μας! Αυτό που ζητάμε! Όλοι μαζί! Χωρίς ταμπέλες χωρίς ονόματα. Μόνο μία λέξη υπήρχε, φίλε! Υπέροχο! Μοναδικό! Αυτά τα λίγα μαγικά λεπτά όλοι ήταν ίσοι! Όλοι κοιταζόμασταν στα μάτια με καθαρές ματιές!
Μουσικοί έδιναν ρυθμό. Συνθήματα παντού και χειροκροτήματα! Απίστευτα συναισθήματα! Όλα αυτά που αγωνιζόμαστε ήταν εκεί για λίγα λεπτά!

Πάλι όμως δακρυγόνα! Κόλαση! Το χθες δεν ήταν τίποτα! Μάτια έκαιγαν! Τα σωθικά μας έβραζαν! Πολλοί έβριζαν! Παρόλο που η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική προσπαθούσαμε για άλλη μία φορά να κρατήσουμε τον κόσμο μαζί με άλλους! Φτιάξαμε μία μεγάλη αλυσίδα! Προς το παρόν ξαναγύρισε η ελπίδα! Αλλά ένα άδειο μπουκαλάκι νερό από κάποιον ήταν αρκετό! Δακρυγόνα, χειροβομβίδες κρότου παντού. Κλάματα, οργή ανακατεμένα! Ο κόσμος έτρεχε από εδώ κι από εκεί. Ελπίδες όνειρα θόλωσαν από τον καπνό των δακρυγόνων! Ως τις 3:30 το μεσημέρι προσπαθούσαμε να δίνουμε κουράγιο ο ένας στον άλλον και τον εαυτό μας! Κι εμείς κάποια κρίσιμη στιγμή σπάσαμε και χαθήκαμε ο ένας από τον άλλον! Δακρυγόνα έπεφταν γύρω μας και πάνω μας ακόμα και μέσα στο μετρό! Απίστευτο! Όπως είπαμε στην αρχή κι εμείς απλοί άνθρωποι ήμαστε! Και όμως παίρναμε δύναμη και κουράγιο γιατί πιστεύουμε σε όλο αυτό! Δεν το παρατήσαμε! Προσπαθήσαμε, κλάψαμε, συγκινηθήκαμε, αλλά δεν το παρατήσαμε! Και ούτε τα παρατάμε!

Ερωτήματα
Τώρα πια μαζεμένοι γράφοντας αυτό το άρθρο αναρωτιόμαστε γιατί έγιναν όλα αυτά; Γιατί τόση βία από το Κράτος σε πολίτες που αγωνίζονται ειρηνικά για πάνω από 40 μέρες; Η απάντηση που μας έρχεται είναι μία. Μας φοβούνται! Φοβούνται τον κόσμο. Μόνη τους ανησυχία μην φύγουν από αυτές τις καρέκλες! Θέλουν και τους αρέσει να παίζουν τον ρόλο των Εθνοπατέρων! Εκ του ασφαλούς βέβαια! Κλειδωμένοι σε πανάκριβα γραφεία, με πανάκριβα κινητά, αυτοκίνητα, σπίτια το μόνο που κάνουν είναι να κοροϊδεύουν τον κόσμο να τον δυναστεύουν να τον βασανίζουν με απάνθρωπα μέτρα!
Και βέβαια αφού »Μαζί τα φάγαμε»! Μα εμείς αγαπητοί Κύριοι και Κυρίες γιατί δεν φάγαμε κάτι; Γιατί ψαχνόμαστε όλοι στις τράπεζες να δούμε πόσα έχουμε και δεν βλέπουμε κάτι;;;
Και μετά από όλα αυτά εσείς νομίζετε ότι εμείς θα κάνουμε πίσω;
Ποιος σας είπε Κύριοι και Κυρίες ότι εμείς με δακρυγόνα θα φύγουμε;
Ποιος σας είπε ότι φοβόμαστε τις κουκούλες;
Ποιος σας είπε ότι υποκύπτουμε;
Ποιος σας είπε ότι υποχωρούμε;
Ποιος σας είπε ότι τα παρατάμε;
Ποιος σας είπε ότι τα όνειρα μας έσβησαν;
Ε Μ Ε Ι Σ σίγουρα δεν σας το είπαμε και δεν θα το πούμε Π Ο Τ Ε!

Και τώρα τι;
Αυτή η ερώτηση είναι πολύ εύκολη… έχει απάντηση χωρίς πολλή σκέψη! Σ Υ Ν Ε Χ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε έξω! Έχουμε να πάρουμε κάτι χρωστούμενα. Δικαιοσύνη, Ισονομία, Ισότητα, Δημοκρατία! Από αύριο κιόλας θα ήμαστε πάλι έξω! Θα συνεχίσουμε από εκεί που νομίζουν ότι μας σταμάτησαν! Όλοι εμείς Κύριοι και Κυρίες στην Βουλή έχουμε κάτι βασικό. Έχουμε καρδιά, κατανόηση, συμπόνοια, για τον διπλανό μας! Συμπάσχουμε μαζί! Νοιαζόμαστε, δίνουμε μία Π Ρ Α Γ Μ Α Τ Ι Κ Η αγκαλιά στον διπλανό μας. Ανταλλάσουμε και πάλι καλημέρα! Πάλι μιλάμε αληθινά ο ένας στον άλλον! Αυτό είχε λείψει σε όλους μας! Και νομίζουμε ότι η πρώτη μας μεγάλη νίκη είναι ότι επέστρεψε η ανθρωπιά!

Επόμενα βήματα;
Απλό θα αποφασίσει ο κόσμος! Μόνο ο κόσμος υπάρχει πλέον και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ έχουμε ένα ταξίδι να κάνουμε. Ακόμα ήμαστε στην αρχή! Αλλά στο τέλος θα δείτε κάτι μαγικό. Ένα χαμόγελο ενός παιδιού που ξέρει ότι θα έχει ένα μέλλον και θα σας πιάσει το χέρι και θα σας πει »Ευχαριστώ»! Εμείς αυτό το χεράκι και το ευχαριστώ δεν θέλουμε να το χάσουμε! Ε Σ Ε Ι Σ;

Posted in βία, επανάσταση | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Μια υπόθεση που… μυρίζει πολύ

Posted by apodimosellinas στο 16/05/2011


Ρε πατριώτες τι είναι αυτά που προσπαθούν να μας πείσουν οι Αμερικάνοι με τον ΣτροςΚαν. Την ημέρα που θα έβλεπε την Μέρκελ για ν’αποφασίσουν για το μέλλον της χώρας μας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτός μόνος του, χωρίς ασφάλεια, γραμματεία κλπ, ορμάει σε μία καμαριέρα για να την πηδήξει;! Στο προηγούμενο άρθο μας σας γράψαμε μία σημαντική και ουσιαστική λεπτομέρεια: Στην Αμερική και ειδικά στα λουξ ξενοδοχεία πέντε αστέρων +, σε αυτά δηλαδή που μένουν κάτι τύποι σαν τον Τζοχατζόπουλο, απαγορεύεται στο προσωπικό να μπαίνει στα δωμάτια όταν ο πελάτης είναι μέσα (παρά μόνο αν ζητηθεί μία υπηρεσία, η οποία του παρέχεται σιωπηλά και γρήγορα, απαγορεύεται να μιλούν με τους πελάτες).

Ο διευθυντής του ξενοδοχείου, σε ερώτηση δημοσιογράφου φίλου μας απάντησε, φανερά εκνευρισμένος, ότι ο ίδιος έδωσε την εντολή να πάει να καθαρίσει γιατί ο πελάτης είχε αποχωρήσει! Δηλαδή, ρε πατριώτες, ο διευθυντής του ξενοδοχείου δεν γνώριζε ότι ο καλύτερος πελάτης του, μία διεθνής προσωπικότητα, είναι μέσα στην πανάκριβη σουίτα και έστειλε την καμαριέρα να καθαρίσει;

Εδώ θέλουν να μας τρελλάνουν τελείως πατριώτες. Ο αλλοπρόσαλος αμερικανόδουλος Σαρκοζί, φίλοι μου απόδημοι Έλληνες, σε συνεργασία με την ΣΙΑ του την στήσανε καλά και καθάρισε μαζί του μια για πάντα και αυτός και η Ε.Ε. Ο Στρος Καν ξερει καλα από βουρκο πολιτικο, μεσα σε αυτόν ζει και εργαζεται τόσα χρόνια και ήρεμος παρακολουθεί την διαπόμπευσή του, γιατί γνωρίζει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα, τον τελειώνουν, όπως τους Σαντάμ, Μουμπαρακ, Κανταφι, Μιλοσεβιτς, Τσαουσεσκου, κλπ., όλους με τελεσίδικες στημένες κατηγορίες και η μόνη προσπάθειά του θα είναι να κρατηθεί στη ζωή.

Σημειώσεις

Εγώ πάντως, αν ήμουν ο διευθυντής του ξενοδοχείου και μου έκαναν αυτήν την καταγγελία της αποτρόπαιας πράξης ενός κτήνους , με μεγάλη προβολή όμως και από τους καλύτερους πελάτες της επιχείρησής μου, απλά θα απαντούσα, να της πείτε αν θέλει να συνεχίσει να εργάζεται, να το ξεχάσει. Δώστε της και πενήντα χιλ. δολάρια και έναν μήνα άδεια να πάει με την οικογένειά της διακοπές να το ξεχάσει.

Ήδη απεδείχθη ότι ο ίδιος τηλεφώνησε και ζήτησε να του στείλουν το κινητό του τηλέφωνο με μία ατζέντα που είχε ξεχάσει, στο αεροδρόμιο.

Υπάρχουν μαρτυρίες πελατών του ξενοδοχείου που τον είδαν να φεύγει με άνεση και χαμογελαστός,όχι βιαστικά.

Αποδείχθηκε σήμερα ότι την ώρα που έπρεπε να κάνει ό,τι τον καταγγέλουν μιλούσε με τη γυναίκα του στο τηλέφωνο και έτρωγε με την κόρη του στο Μανχάταν.

Η δημόσια διαπόμπευσή του μας κάνει τεράστια εντύπωση.

Είμαστε κάθετα αντίθετοι με όλες αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις, αλλά πατριώτες πιστέψτε μας, μυρίζει πολύ όλη αυτή η υπόθεση και μάλλον έχει να κάνει με την τρισάθλια οικονομική κατάσταση της Αμερικής.

Στέργιος Ρουρ, Λονδίνο

Posted in βία | Leave a Comment »

Eδω ζούνε οι Σοσια-ληστες

Posted by apodimosellinas στο 15/05/2011

Posted in Πρόσωπα, βία, κατάρρευση | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Άγριος ξυλοδαρμός πολιτών από τους φύλακες του νόμου

Posted by apodimosellinas στο 13/05/2011

Posted in βία | Leave a Comment »